Thema: opvoeding

Heb jij het van thuis meegekregen om op bepaalde tijden te vasten? Mijn man en ik niet. Maar tijdens een Bijbelstudie in het gezin lezen we in Mattheus 9: 15 “Maar de dagen zullen komen dat de Bruidegom van hen weggenomen zal zijn, en dan zullen zij vasten.” Dat bracht ons tot de overtuiging dat vasten toch ook betekenis heeft voor de Nieuw Testamentische gemeente. Niet als nieuwe wet. Maar het kan ons wel helpen in het gedenken aan wat Jezus heeft volbracht. En ons leren uitzien naar Zijn terugkomst. Zeker als we daarbij ook Gods Woord bespreken. Maar hoe geven we vasten vorm?

We tasten maar af wat mogelijk is met een gezin met kinderen. Ze denken ijverig mee. We proberen verschillende tijden, verschillende vormen en periodes. Tot we de 40-dagentijd het meest geschikt vinden om te vasten. 1 van de kinderen maakt een lijst. Je mag zelf weten hoe je vast. Het mag elke week anders. We doen het alleen van maandag t/m vrijdag. Omdat het anders voor ons moeilijk vol te houden is. Op de lijst zie ik nu: een week geen broodbeleg, geen tussendoortjes, alleen water (geen andere vloeistoffen) drinken, geen vlees, een week geen you tube / snap, niets kopen, koolydraatarm eten, een week niet schommelen zelfs. Ze kiezen uit zichzelf dingen die voor hen moeilijk zijn.

Elk jaar ben ik opnieuw verbaasd over de consciëntieuze manier waarop de kinderen ermee omgaan: “Het was best lastig, mam. Op club was zo ’n lekkere traktatie…En toen gingen we ook nog snacken, maar ik heb niets genomen, hoor." En onze dochter van 18: “Ik moet echt zo goed nadenken wat ik wel en niet doe, nu ik een week beperkt gebruik maak van internet…Ik leerde mijn samenvattingen in de trein maar nu is mijn tijd op voor vandaag!” We checken niet wat lukt of niet. Alle dagen dat het goed gaat, mag je een bedrag van € 2,00 opschrijven. Dat maken we over naar een goed doel. Dat houden ze zelf bij.

We zien allemaal tegen vasten op, omdat we weten dat het moeilijk is. Toch komen de kinderen er elk jaar zelf weer mee. Waarom? Ik denk het zintuigelijk ervaren van onthouding, in een zeer welvarende tijd. Het helpt ons op een heel andere wijze stil te staan bij het lijden en sterven van de Heere Jezus. Als het voor ons al zo moeilijk is om ook maar iets te laten staan, hoeveel had de Heere dan voor ons, vijandige mensen over?

Mathalie de Wildt