Thema: kinderloosheid

Soms komt het in alle hevigheid weer op je af dat je geen eigen kinderen hebt mogen ontvangen. Op onverwachte momenten voel je ineens de pijn, het verdriet, de leegte en het gemis. Soms kun je het voor jezelf verklaren waarom juist op dat moment het gevoel zo sterk boven komt, een andere keer overvalt het je onverwacht en ongedacht.

Kinderstemmen

Wat kun je een onbegrip vanuit je omgeving ervaren. Dan lijkt het of jouw gemis niet wordt gezien of niet wordt herkend. En juist dat kan je zo'n eenzaam gevoel geven. Alsof jouw verdriet en gemis er niet mag zijn. Dat kan zijn op een verjaardag waar veel over kinderen gesproken wordt, tijdens een kraambezoek, tijdens een doopdienst, of als je in de winkelstraat loopt. Dan kun je je een buitenstaander voelen. Dan merk je ook hoe kinderloosheid alle facetten van je leven raakt: je bent niet betrokken bij een school, je betrokkenheid bij de gemeente is anders. Maar ook de invulling van je leven verloopt zo anders; je loopbaan, je vakanties. Dit zijn vaak dingen die anderen niet (lijken te) beseffen. Maar voor jou is dit steeds weer de confronterende werkelijkheid. Ook in je eigen huis blijft het zo stil. Je verlangt er naar om kinderstemmen te horen, om ook eens kinderarmpjes om je heen te voelen. Je wilt ook zo graag voelen hoe het is om vader of moeder te mogen zijn en ervaren hoe afhankelijk een kind van jou is. Je wilt zo graag liefde aan een kind geven en ook liefde van een kind ontvangen. Je kunt daar nu niet uit beleving over mee praten. Dit alles kan het tot zo'n stil en schrijnend verdriet maken.

Iemand vroeg: "Wat kunnen wij daar dan in betekenen?" Zorg dat het verdriet er voor het kinderloze echtpaar echt mag zijn. De strijd, het verdriet van anderen mag er zijn. Ook de strijd en het verdriet rondom kinderloosheid mag er zijn. Dus vraag als familie, vrienden, ambtsdrager eens hoe het is om geen kinderen te hebben. Vraag eens of het moeilijk is om op kraamvisite te gaan of hoe het ervaren wordt als anderen over kinderen spreken. En luister dan vooral naar wat er gezegd wordt. Kom niet gelijk met goedbedoelde adviezen, maar luister naar wat er écht gezegd wordt.

Kracht van God

Dan kunnen er nog de worstelingen binnen je eigen huis zijn. Iedere maand toch die hoop, je alert zijn op signalen en weer die teleurstelling. De ene keer houd dit je meer bezig dan de andere keer. En als man en vrouw kun je dit ook zo verschillend beleven. Toch is het goed en fijn om juist hierin van elkaar te weten hoe je de dingen ervaart en wat je gedachten er over zijn. Dan mag je samen, met kracht van God, dit kruis dragen. En samen de beslissing nemen of je wel of niet verder gaat voor onderzoeken of behandelingen. In het gebed mag je deze zaken voor God neerleggen. Hij kan ook hierin de weg wijzen die jullie gaan mogen. Hij doet nooit iets zomaar, al begrijpen wij Zijn wegen niet altijd. Toch weet Hij wat goed voor ons is!

Hennie Zwanenburg-Groenendijk - Preventiemedewerker bij De Vluchtheuvel