Thema: mensen met een beperking

De lachende dertiger in de rolstoel is onze zoon Peter (35). Hij is ernstig meervoudig beperkt. In mijn vorige blog (5 september) heb ik verteld hoe hij desondanks 'een betekenisvolle plaats' heeft in de maatschappij.

'Mensen met een beperking verdienen een betekenisvolle plaats in gezin, kerk en maatschappij'. Dat is het motto van Helpende Handen, de belangenorganisatie voor mensen met een beperking. De laatste tien jaren van mijn werkzame leven mocht ik me daarvoor inzetten.
'Een betekenisvolle plaats in de kerk'. Kan dat als iemand functioneert op het niveau van een kind van ongeveer negen maanden?
Wat betekent de kerk voor Peter en wat betekent Peter voor de kerk?
Het eerste levensjaar: De kerkenraad en de vrouwenvereniging van de gereformeerde gemeente van Groningen leefden mee rond Peters geboorte in het (toen nog zogeheten) Academisch Ziekenhuis. Hij heeft daar elf maanden gelegen. Ruim honderd kilometer van huis, maar toch was er een band.
Daarna: Peter is vaak erg ziek geweest. Wat hebben we dikwijls de kracht van de voorbede in en door onze eigen gemeente ervaren.
Wie hebben een betekenisvolle plaats in de kerk? De mensen die een ambt of een functie hebben? Of zijn het vooral degenen 'die het Woord van God horen en hetzelve bewaren'?
Een ambtsdrager bezocht Peter in de voorziening waar hij lang gewoond heeft. Hij zag een aandachtige Peter bij bijbellezen en bidden. Deze broeder verbond daaraan de vraag: "Kan Peter op zondag niet via de kerktelefoon meeluisteren?" Dat we daar zelf niet aan gedacht hadden! Sindsdien hebben we Peter op zondagmiddag thuisgehaald. Meer dan eens zeiden we: "Elke dominee zou moeten zien met hoeveel aandacht en eerbied hier geluisterd wordt."
Peter woont inmiddels bij Adullam, 'in eigen sfeer'. Bijbellezen, zingen en bidden is vanzelfsprekend. Wat een zegen! De dominee komt in de woongroep 'catechisatie' geven. Net als de dagopening en het zondags luisteren naar de kerkdienst is dit voor Peter een hoogtepunt. En - wat we nooit hadden kunnen denken - Peter gaat af en toe mee naar de kerk! Andere kerkgangers zien hoe graag hij daar is.
De andere man op de foto is wijlen ouderling Gerrit Roos. Bij zijn eerste bezoek aan Peter hebben ze vriendschap gesloten. Broeder Roos had een betekenisvolle plaats in de kerk: als ouderling, als deputaat, als synodelid, als scribent, als voorzitter van de classicale evangelisatiecommissie... en nog meer. Hij is inmiddels van zijn post afgelost. Het Coronavirus was de 'bruidskoets' die hem met zijn hemelse Bruidegom heeft verenigd. Voor Peter was hij van betekenis om wie hij wás, en niet om wat hij allemaal deed. Die waardering was wederzijds: Peter was voor deze grote vriend óók van betekenis.
Zouden mensen hun betekenis voor de kerk niet veel meer ontlenen aan wie ze zijn dan aan wat ze doen?

Bert Regterschot


(zowel de tekst als de foto is geplaatst met toestemming van mw. N. Roos-Stark)