Thema: single

Een koffer is best een persoonlijk item. Hij wordt meestal volgestopt met dingen die belangrijk voor je zijn. Dingen die je meeneemt op reis, naar een ver land of als je een gezellig weekendje weggaat. Voor mij heeft het woordje koffer een positieve lading. Toch is hier sinds 23 januari een verandering in gekomen. Het is toch een vervelender woord dan ik dacht. Als ik nu 's avonds na een lange werkdag een bakje koffie wil drinken bij mijn ouders, dan pak ik geen handtas, maar mijn koffer. Ik stop hem vol met kleding, een boek voor mijn werk, een Bijbel, de oplader van mijn laptop, mijn toilettas, etc. Logeren op zichzelf is geen vervelende activiteit, maar ik vind de reden waarom ik moet logeren moeilijk. De avondklok is een maatregel die het stukje sociale activiteiten wat ik in mijn leven had, nog meer heeft afgenomen.

En terwijl ik daar over nadacht, ontdekte ik dat ik er op twee manieren mee kan omgaan. Ik kan er voor kiezen om alleen thuis te blijven 's avonds en niet zoveel mensen te ontmoeten en mij misschien wel alleen te voelen. Of ik maak er iets positiefs van en ik zorg dat ik weer blij word van het inpakken van mijn koffer. Dat laatste heb ik gedaan.

Ik ben dankbaar dat ik mijn koffer, in tegenstelling tot zoveel andere mensen in coronatijd, elke week mag gebruiken om een kopje koffie te drinken bij mijn ouders.

Ellen