Thema: persoonlijk

De tranen liepen over onze wangen. Voor de laatste maal sloten we ons geliefde kleine huisje af. Mijn moeder en ik reden Haarlem uit en werden toepasselijk begeleid door het Haarlemse klokkengeluid van de Damiaatjes. Het geluid wat voor mij het ultieme Haarlemse gevoel teweeg bracht. De verhuizing naar Heemstede op mijn vijftiende was een grote stap. Hij ging gepaard met veel weerstand.   

Zo aan het einde van dit jaar gekomen bevind ik mij opnieuw in een verhuizing. Dit maal die van onze Vluchtheuvel/Eleos locatie te Amersfoort. Iets minder dramatisch met slechts een verschil van vier minuten reistijd. En toch met enige weerstand. Of mooier geformuleerd: met enige terughoudendheid in enthousiasme. Wat is dat dan?  

Ik realiseer mij dat ik best vaak ben verhuisd, met gemengde gevoelens. Van je vertrouwde plekje, naar iets onbekends. Is het de onbekendheid zelf wat de weerstand maakt? Of is het meer het loslaten van het vertrouwde? De plekken van vele herinneringen. Dat je wist wat je kon verwachten, ook al was het niet even fijn. Van je mooie behang, tot de krakende deur en de verstopplekken van spinnen.  
In dit geval betreft het je vertrouwde werkplek. De sfeervolle plek van vele mooie gesprekken tot de stoel waar je zomers aan vast bleef plakken. De plek waar ik voor cliënten een veilige ruimte probeerde te maken voor het doen van hun verhaal. Soms is het voor de client dan al niet fijn als je van kamer of stoel verandert. Het is ook hun vertrouwde plekje geworden, die de ruimte kenmerkt waar de nodige stappen zijn gezet. Ik vraag mij dan ook af hoe de cliënten de verhuizing ervaren.  
 
Verhuizingen kun je ook breder trekken. Zo maken cliënten niet alleen de verhuizing van locatie mee, maar hopen we ook op een verhuizing in de zin van verbetering. Een verhuizing van angst naar (een stukje meer) ontspanning, van vermijding naar gezonder gedrag of een verhuizing op de lat die men voor zichzelf stelt. 

De laatste dagen van het jaar nodigen je uit om traditiegetrouw je eigen verhuizingen, persoonlijke veranderingen, van het afgelopen jaar te overdenken. Mijn grootste persoonlijke verhuizingen waren die van een vier- naar een vijfpersoonshuishouden. De verhuizing op de weegschaal, zorgde voor verhuizingen van stapels kleding en die van de bank naar de sportschool. Menig Terdege lezer weet hoe het verhaal van mijn kerkelijke verhuizing verhuisde van enige onbekendheid naar meer bekendheid. Welke verhuizingen heb jij meegemaakt? 
 
We hopen zo te verhuizen van 2021 naar 2022. Welke verhuizingen zie jij graag in het nieuwe jaar? Welke lat wordt daarmee gesteld voor 2022? Ik zeg niet dat het verkeerd is om veranderingen te willen zien, als dat getuigt van goede zelfreflectie. Ik wil slechts iets meegeven als je je eigen verhuizingen overdenkt en voorneemt. Houd je verhuisdozen tilbaar. Voorkom dat ze te zwaar zijn om te tillen, om teleurstelling te voorkomen. Dat werkt vaak juist averechts. Oftewel, houd je doelen klein, realistisch en haalbaar. Heb oog voor de kleine mini verhuizingen en waardeer ze. Zo wordt het wellicht een stap die gepaard gaat met minder weerstand en met meer motivatie.  

Bernadette van Dam 

psycholoog bij Stichting De Vluchtheuvel